Dikkat : Aşağıdaki yazı özgün bir yazı değil, bana anlam ifade eden ve bugün itibariyle okumakta olduğum kitabın satırları arasından günlüğüme eklemeye ve geriye dönüp baktığımda daima orada olacağını bilmeme değecek alıntılardır. Devam edip etmemeye bu uyarı ışığında karar vermeniz önemle rica olunur.

Sebep: Sessizlik dönemi
Öğreten: Merle Shain
Öğrenci: Phoe'Nyx
Araç: "Aşıklar Dost Olduğunda"
Sonuç: ?


"... vaktiyle takdirini kazanmak istediğim bir arkadaşım vardı. Onu her görüşümde kendisini etkilemek, neler yapabileceğimi göstermek için didinip dururdum. Ama ben çabalarımı arttırdıkça o da bana somurtur, gülümsemekten vazgeçerdi. Ben de büsbütün didinirdim yine de takdirini kazanamazdım. Bana karşı hep soğuk davranırdı. Ancak yıllar sonra onunla aramızda neler olduğunu kavrayabildim. Aslında onun takdirini kazanabilmek için önce onu takdir etmem gerektiğini anladım. Ama artık çok geçti ..."

"... Bizi kurtaran hayata olan bağlılığımızdır. Aslında neye bağlı olduğumuz önemli değildir. Hiç değildir. Biliyorum insanoğlu inançsız yaşayamaz. Önemli olan bağlanacak kusursuz birşeyi aramaktan vazgeçmeyi bilmektir. Bulamayacağım diye endişelenip durmak da insanı yer bitirir. Ne olursa olsun insan birşeye bağlanmalıdır. Herhangi bir şeye. Önemli birşeye bağlanamıyorsanız bile önemsizini seçin..."

"... Çiftler kendi alemlerine dalar ve dünyadan uzaklaşırlar. Ve zamanla birbirlerini tüketirler. Aynı zamanda bir eş, bir dost, bir arkadaş da olması beklenir sevgiliden. İki kişilik bir dünyanın her tarafla bağları kopmuş gibidir. Güzel ama ıssız bir ada.

İçimize kapanmamıza neden olacak ilişkiler yerine kalbimizi açacak, bizi geliştirecek bağlara ihtiyacımız vardır. Üstelik böyle bir değil birkaç ilişkimiz olmalıdır. Dostlar dünyayı gördüğünüz pencerelere benzer. Ayrıca onlar kendi iç dünyanızı görmenizi sağlar. Onun için insanın kendi hayatına bakış açısı önemlidir. Eğer dostlarınız yoksa gerekenden çok daha az şeyi görüyorsunuz demektir..."

"... Yarın evlensem, hiçbir dostumu bırakmazdım. Hepsini bir çeyiz gibi yanıma alır ve kocama çok zengin bir eşi olduğunu söylerdim..."

"... Başkalarıyla oynadığımız her oyunun gerisinde bir tek gerçek vardır. Biz her zaman kendimize karşı oynarız. Kendimize güvenmediğimiz zaman da başka herkesten şüpheleniriz. Çoğu zaman kapıldığımız korku da aslında kendimize olan güvensizliğimizdir..."

"... Eric Hoffer, İnsan yaşamda sendeleyerek ilerler, diye yazıyor. Mantık havlayarak onu kovalar. Arzu ve iştah onu itip kakar. Korkuları kulağına birşeyler fısıldar. Umutlarıysa yaklaşmasını işaret eder..."

"... Hepimiz takdir edilmeye ihtiyaç duyarız. Takdir edilene duyulan içsel kıskançlıktan daha doğal birşey de yoktur. Ne var ki bunun dışarıya yansıması takdir edilene zarar verecek biçimdeyse insan sadece kendini aptal durumuna düşürür. Zira 7'den 70'e insan denen varlık daima iyi ile kötüyü ayırt edecek içgüdüye sahiptir. İyiye burun kıvırıp yererseniz sandığınızın aksine dikkat çekmediğiniz gibi asla da ilerleyemezsiniz..."

"Michelangelo bir taş parçasını insan haline soktuğu için kendisini kutlayan hayranını susturmuş ve :

O adam her zaman o taşın içindeydi, diye cevap vermiş. Sadece dışarı çıkabilmek için biraz yardıma ihtiyacı vardı."

ANTRAKT
ANTRAKT ESNASI FON: "A Little Less Conversation A Little More Action" - Elvis vs JXL