SAHNE 1: Gece. Küçük, dağınık bir oda. Açık pencereden içeri hafif bir rüzgar ve ayışığı girmektedir. Pencerenin önünde ince, uzun bir kadın silüeti. Kamera saçları rüzgarda dalgalanan kıza doğru yaklaşır. Köşedeki somyada da ince, uzun bir gölge yatmaktadır. Oda karanlık olduğu için ne kızı ne de yataktaki kişi nettir. Kız elindeki sigarayı yavaşça dudaklarına götürür ve bir nefes alır. Sigara dumanı ay ışığında hareler çizerek yükselir.

Yataktaki Gölge: "Herşeyin olduğunu biliyorum, bu yüzden senden herşeyi istiyorum.Böylece herşeyin olacak" demiş Antonio Porchia...

Penceredeki kız: *başını sallar* Bu sözü kilitli utacağım Nyx...

YG: İki kelimeyi saklı tuttuğun o görünmez kasada mı?

PK: Evet.... ve o iki kelimenin sahibi olacak olana verilecek bu sözler...

YG: *ince uzun bir parmağın gölgesi havada bir daire çizer* Sahip olduğun bu küçük, sihirli kelimelerin değerini iyi biliyorsun.

PK: Geri sayıyorum unuttun mu?

YG: Unutmadım

PK: Ve hayatım yeniden başladığında, "o"nun için de hazır olacağım.

YG: *kıpırdanır* Ya malum kişi?

PK: *kesik ve kısık bir kahkaha atarak" Onu çoktan kaybettim... Kaybedeceğimi biliyordum... *başını içeriye, yatağa doğru çevirir*... Sen de biliyordun.... Ama onun için yas tutmuyorum.... O kendi yolunu seçti....

YG: Uğurla ve devam et, uğurla ve devam et... *elini havada sallar".... Buna ne kadar da alıştın. Umarım şu meşhur "o" her kimse bundan payını almaz.

PK: *başını iki yana sallar ve sigaradan bir nefes daha alır." Hayır.... Almayacak. Bunu biliyorum.

YG: Nasıl biri? Bunu da biliyor musun peki?

PK: Sence bilmek ister miydim?

YG: Hayır

PK: Evet

YG: Şu halde....

PK: *birden arkasını döner* Yo !!!.... bilmek istiyorum ama öğrenmeyeceğim.... *derin bir nefes alır*

YG: O halde şunu deneyelim..... *yavaşça doğrulur ve ellerini çırpar*...

SAHNE 2: Odanın ortasında büyük bir daire belirir. Dairenin içinde kalabalık bir grup görünmektedir... Alçak bir masanın etrafında toplanmışlardır. Masanın üzerindeki pastanın mumlarından yavaşça genişleyerek çeken kamera, içerdekileri sadece boyunlarına kadar görüntüler. Yüzleri görmeyiz... İçlerinden biri ayağa kalkar. Bir kız ayağa kalkana doğru seslenir

KIZ 1: Dilek tutmayı unutma.... ve çabuk ol.....(kahkahalar)

AYAKTAKİ KIZ: (Ayaktaki kızın penceredeki kızla aynı olduğunu anlatacak detaylar.) Patlama bu benim doğum günüm.... pekala... hmm.. ne dilesem?

ERKEK 1: Karar verince uyandırın... (yanında oturan omzuna bir şaplak atar)

AK: 1, 2, 3............................ (mumları üfler)

(alkışlar ve iyi ki doğdun edaları.. bu arada bir erkeğin ayağa kalktığını görürüz.... kızın yanına gelir, belinden tutup kendine doğru çevirir)

ERKEK 2: İyi ki doğdun ve iyi ki varsın.....

SAHNE 3: Kamera tekrar odaya döner.... Daire yok olur... Sessizlik.....

Penceredeki Kız: Bu... "o" muydu?

Yataktaki Gölge: *başını sallar*

PK: Teşekkür ederim.....

YG: *iç çeker* seni yalnız bırakayım....

PK: *başını sallar ve sigarasından bir nefes çeker... sonra aniden yatağa döner ve sesini yükselterek* Dur bir dakika!.... Nyx!!!

(Gölge yok olurken kamera yükselir, odadan dışarıya çıkar ve penceredeki kız yeniden dışarıya doğru dönüp sigarasından bir nefes daha alırken giderek yükselmeye devam eder... ardından yavaşça geceye ve ay'a doğru dönüp sahneyi sonlandırır)

[ dün gece görülen bir rüyadan uyarlama ]